blog

Vaste behandelaar. Of toch niet?

Je herkent het vast wel: mevrouw van Zundert krijgt een afspraak bij de (paro)preventieassistent, maar wil bij ‘haar’ mondhygiënist blijven. En meneer Aalders wordt voor zijn volgende controle ingepland bij de nieuwe tandarts in jullie team. Omdat zijn ‘eigen’ tandarts haar werk aan het afbouwen is. Meneer Aalders begrijpt best dat zijn tandarts op haar leeftijd wat minder gaat werken, maar híj wil niet naar een andere tandarts.

Alle agenda's volgepland?

Steeds meer praktijken werken in teamverband. Met meerdere behandelaars in meerdere disciplines. De verleiding om patiënten ‘vrij’ in te plannen, zodat alle agenda’s efficiënt gevuld zijn, is verleidelijk, wenselijk en/of noodzakelijk. Maar die werkwijze staat vaak haaks op de wens van veel patiënten. Niet alleen mevrouw van Zundert en meneer Aalders willen graag een vaste behandelaar. Het merendeel van onze patiënten hecht grote waarde aan de relatie met hun vertrouwde behandelaar. Zij switchen niet graag. Veel praktijken blijken zich daarvan bewust te zijn: op de website van menig praktijk staat dat ze werken met “vaste behandelaars”. 

Hoe doe jij dat in jouw praktijk? Wil je de druk op de agenda’s van alle behandelaars zo gelijk mogelijk verdelen? Werk je met specialisten waardoor bepaalde behandelingen alleen door die specialist uitgevoerd worden? Heb je mondhygiënisten en (paro)preventieassistenten in je team, zodat je de mogelijkheid hebt om taken door te schuiven van de ene discipline naar de andere?

Patiënt of planning?

Voor mevrouw van Zundert en meneer Aalders kan jullie werkwijze betekenen dat zij niet terecht kunnen bij hun ‘vaste’ of ‘voorkeurs’-behandelaar. Hoe ervaren zij dat? Welk effect heeft dat op hun gevoel van autonomie en vrije-artsenkeuze? Het lijkt soms een duivels dilemma: hoe houd je de belangen van patiënt en praktijk in balans? Hoe combineer je patiëntgerichte zorg met een efficiënte planning?

In veel praktijken wordt gezocht naar de juiste mix van “vaste behandelaars” en een flexibele planning. Dus wél een ‘eigen tandarts’, maar de endo wordt bijvoorbeeld gedaan door de gespecialiseerde collega. En de mondhygiënist verwijst de patiënt met PPS-score 1 of 2 voor de recall naar de (paro)preventieassistent.

Hele team mee?

Wat jullie werkwijze ook is, zorg eerst voor consensus binnen je team. Flexibiliteit en het ‘schuiven met patiënten’ werkt het makkelijkst als het hele team 100% achter de gekozen werkwijze staat. Als die oudere tandarts liever zelf geen patiënten doorstuurt naar haar jongere collega, dan zal meneer Aalders niet door willen stromen naar die nieuwe tandarts. En als de mondhygiënist eigenlijk niet wil dat ‘haar’ werk door de (paro)preventieassistent vervolgd wordt, dan wil mevrouw van Zundert daar zeker niet naartoe verwezen worden. Dus begin intern. Zet alle neuzen dezelfde kant op. En rol het pas daarna extern uit.

Wie zegt wat?

Dat uitrollen en doorvoeren van de ‘verwijzing’ is vervolgens de taak van de ‘vaste’ behandelaar. Patiënten accepteren het ‘schuiven’ of ‘doorsturen’ het makkelijkst wanneer ‘hun vaste’ behandelaar dat voorstelt en uitlegt. Dus de ‘oude’ tandarts vertelt aan meneer Aalders dat hij zijn volgende afspraak krijgt bij haar nieuwe collega. Dan is hij eerder bereid om dat ‘te proberen’, dan wanneer de balieassistent meneer daarvan moet overtuigen. Datzelfde geldt voor de mondhygiënist. En voor de uitleg over de vervolgbehandeling door de gespecialiseerde collega.

Geef de behandelaar de verantwoordelijkheid om dit in de behandelkamer uit te leggen. En waar nodig toe te lichten. Daarmee voorkom je (vervelende) discussies aan de balie. De tijd die dat kost in de behandelkamer, weegt ruimschoots op tegen het vermijden van gedoe (en heel veel tijd) voor de balieassistent. Bovendien getuigt het van respect van de behandelaar richting de patiënt. Het laat zien dat jullie de patiënt als mens zien. En niet schuiven ‘met nummers’. Of met ‘een casus’.

Hoe zeg je dat?

Besteed binnen je team ook aandacht aan de manier waaróp jullie de patiënten informeren over ‘de andere behandelaar’. Basisvoorwaarde is begrip voor de vragen die de patiënt heeft. En respect voor de wens om ‘bij zijn eigen behandelaar’ te blijven. Luister en leg uit waarom een andere behandelaar in voorkomend geval een betere optie is (bijvoorbeeld betere specialistische zorg, kortere wachttijd, recall binnen de voorgestelde termijn). Neem hiervoor de tijd, als dat nodig is. Doe het in ieder geval niet af met een verwijzing naar jullie website “waarop jullie werkwijze beschreven staat”. Of met de opmerking: “dat zijn de regels hier, zo werken wij nu eenmaal”.

Luisteren naar de wensen van de patiënt, betekent niet dat die patiënt ook automatisch ‘zijn zin’ krijgt. Het betekent dat je je verplaatst in de patiënt. Dat je tegen meneer Aalders zegt dat je heel goed begrijpt dat het spannend of vervelend is dat hij na zoveel jaren afscheid moet nemen van ‘zijn eigen’ tandarts. Maar dat je zeker weet dat de nieuwe tandarts ook heel aardig en heel goed is. En dat je aan mevrouw van Zundert uitlegt dat haar mondgezondheid nu zo goed is, dat de preventieassistent dat met minstens zoveel zorg, tijd en aandacht kan vervolgen; en dat binnen de gewenste recalltermijn.

Wat is jouw rol?

Meer of minder vaste behandelaars, meer of minder vrije keuze voor de patiënt. Je kunt op veel verschillende manieren invulling geven aan een ‘flexibele’ agendaplanning. Dat hoef je niet in beton te gieten. Dat kun je per situatie, per behandelaar en per patiënt beoordelen. Zolang je dat maar doet met respect voor de patiënt. En zolang je hele team op dezelfde lijn zit. Daarmee houd je de ruimte om ‘de vaste behandelaar’ soms iets vaster en soms iets losser te maken. Op een manier die recht doet aan jullie praktijkvoering, aan jullie medewerkers en aan jullie patiënten.

Praktijkmanager, praktijkeigenaar én behandelaar spelen hierin een belangrijke rol.  Zoek met de verschillende disciplines en vanuit alle invalshoeken naar een werkwijze die het best bij jullie past. Met aandacht voor jullie praktijkorganisatie en de grote lijnen. Met respect voor elkaar en voor elkaars werkzaamheden. En met tijd, aandacht en respect voor de vragen en wensen van mevrouw van Zundert, meneer Aalders en ál jullie andere patiënten.